{"id":2730,"date":"2014-07-05T13:02:16","date_gmt":"2014-07-05T13:02:16","guid":{"rendered":"http:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rhcdg\/?p=2730"},"modified":"2022-04-18T14:05:15","modified_gmt":"2022-04-18T12:05:15","slug":"twee-minuten","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rhcdg\/2014\/07\/05\/twee-minuten\/","title":{"rendered":"Twee minuten"},"content":{"rendered":"
Bron: Hot Road Review<\/em>, jaargang 30, juli 2014.<\/div>\n

Twee minuten duurde de sprong door het luchtledige. Twee minuten waarin ik overeind en in beweging moest zien te blijven. Twee minuten, vier keer achter elkaar, met telkens twee minuten wandelen tussendoor: zo stond het op het schema<\/a> dat ik had gedownload. In de tweede week werden dit drie minuten, in week 3 vier minuten en in week 4 vijf minuten. Vijf minuten! Met meer verbazing nog dan trots vertelde ik het mijn omgeving: ik kan vijf minuten achter elkaar hardlopen! Van schrik liet men zijn sigaret vallen.<\/p>\n

Het is alweer lang geleden. Niet eens in jaren, maar – hoe zal ik het zeggen: in kilometers. Inmiddels sta ik voor de vraag: wat nu? H\u00f3e nu? Met welk doel<\/em>? Want het mag duidelijk zijn: zonder doel wordt er niet<\/em> gelopen. M\u00e9t doel daarentegen, en dan een goed<\/em> doel, zweven we als vanzelf over de keien, opgetild door naastenliefde en liefdadigheid, om maar niet z\u00f3maar te lopen, voor niks, voor het lopen zelf… Want al die energie die in dat lopen wordt gestoken en dus aan de maatschappij wordt onthouden, dat is gewoon immoreel. Maar waar had ik het over.<\/p>\n

Je grenzen verleggen. Van twee minuten naar vijf. Van je eerste vijf kilometer naar tien. Van de halve marathon naar de hele. En dan de hele over een bergkam<\/a>, of over de Chinese muur<\/a>, of dwars door de woestijn<\/a> of over de Noordpool<\/a>. En dan, op een goede dag, na de zoveelste ultratrail<\/a>, adventure race<\/a> of survivalrun<\/a> door modder, ijswater en stroomdraden, hang je met spijkers aan een bergwand boven de peilloze diepte van het spoor dat je bent kwijtgeraakt.<\/p>\n

\"\"<\/a>
Salvador Dal\u00ed, ‘El Christo de San Juan de la Cruz’, 1951.<\/figcaption><\/figure>\n

En ineens weet je: dit had niets met grenzen verleggen te maken. Al die excessen waren evenzovele tekenen dat die grens allang was bereikt. Je was iets aan het bewijzen, maar je weet niet meer wat, of waarvoor, of aan wie \u2013 behalve dat er nooit een grens was, alleen maar een doel dat telkens opschoof. Het was nooit goed, maar altijd te weinig. En nu, hangend boven die afgrond, is het alsof je zelf bent verschoven, ‘verr\u00fcckt’ zoals de Duitsers zeggen. Geen \u00fcbermensch die zichzelf overwon, maar een groteske parodie daarvan, een hysterische robot die voldeed aan een eis.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Bron: Hot Road Review, jaargang 30, juli 2014. Twee minuten duurde de sprong door het luchtledige. Twee minuten waarin ik overeind en in beweging moest zien te blijven. Twee minuten, vier keer achter elkaar, met telkens twee minuten wandelen tussendoor: zo stond het op het schema dat ik had gedownload. In de tweede week werden dit drie minuten, in week 3 vier minuten en in week 4 vijf minuten. Vijf minuten! Met meer verbazing nog dan trots vertelde ik het mijn omgeving: ik kan vijf minuten achter elkaar hardlopen! Van schrik liet men zijn sigaret vallen. Het is alweer lang geleden. Niet eens in jaren, maar – hoe zal ik het zeggen: in kilometers. Inmiddels sta ik voor de vraag: wat nu? H\u00f3e nu? Met welk doel? Want het mag duidelijk zijn: zonder doel wordt er niet gelopen. M\u00e9t doel daarentegen, en dan een goed doel, zweven we als vanzelf over de keien, opgetild door naastenliefde en liefdadigheid, om maar niet z\u00f3maar te lopen, voor niks, voor het lopen zelf… Want al die energie die in dat lopen wordt gestoken en dus aan de maatschappij wordt onthouden, dat is gewoon immoreel. Maar waar had ik het over. Je grenzen verleggen. … <\/p>\n

Lees meer<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[162],"tags":[218],"class_list":["post-2730","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-hardlopen","tag-hardlopen"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rhcdg\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2730","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rhcdg\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rhcdg\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rhcdg\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rhcdg\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2730"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rhcdg\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2730\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5054,"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rhcdg\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2730\/revisions\/5054"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rhcdg\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2730"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rhcdg\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2730"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rhcdg\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2730"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}