{"id":4361,"date":"2022-02-19T12:47:19","date_gmt":"2022-02-19T11:47:19","guid":{"rendered":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rhcdg\/?page_id=4361"},"modified":"2022-04-16T21:47:44","modified_gmt":"2022-04-16T19:47:44","slug":"het-is-geert-buelens","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rhcdg\/het-is-geert-buelens\/","title":{"rendered":"Het ondenkbare denken"},"content":{"rendered":"
Over Geert Buelens, Het is<\/em>, Meulenhoff, Amsterdam 2002
\nBron: Meander<\/em>, afl. 183, 21 april 2002.<\/div>\n

\"Omslag\"<\/p>\n

\u2018Het wankele feest van de rede\u2019, \u2018De gesluierde verlichting\u2019 en \u2018De geest in de fles\u2019 \u2013 zo luiden de titels van de eerste drie afdelingen van het recent verschenen debuut Het is van de Vlaamse dichter Geert Buelens (1971). Een dergelijk wantrouwen ten aanzien van de mogelijkheden van de menselijke geest mag geen verrassing heten voor een dichter, wiens domein van nature al niet de rede is. Achter de titel Het is, dat als motief figureert in verschillende gedichten, kan dan ook een beschrijving van de wereld worden verwacht volgens de andere faculteiten die ons ter beschikking staan. Zoals in dit fragment uit \u2018Een gegeven doorslag\u2019:<\/p>\n

Het is het keren van de tijd
\ndoor het tij
\nhet bandeloze draadgespin
\nvoorbij<\/p>\n

de stekker van een broze
\nrazernij<\/p><\/div>\n

Elders in de bundel wordt door middel van termen als \u2018vallen\u2019, \u2018glijden\u2019, \u2018stijgen\u2019, \u2018zwichten\u2019 en \u2018duizeligheid\u2019 eveneens gezinspeeld op een ruimte die zich opent wanneer het gewapend verstand terzijde wordt geschoven. Maar in het geval van Geert Buelens heeft die ontvankelijkheid voor andersoortige indrukken niet tot exuberant taalgebruik geleid. Het effect is er veeleer een van uiterste concentratie, wat al te zien is aan de korte regellengtes, en van een uiterste geladenheid van de gedichten zelf. Vooral door dat laatste wordt de lezer niet zelden met flinke problemen opgezadeld, want de mogelijke betekenissen zijn hier en daar zodanig vermenigvuldigd dat hun diepgang zich aan zijn bevattingsvermogen dreigt te onttrekken. Wat bijvoorbeeld te denken van dit fragment uit \u2018Galina\u2019:<\/p>\n

Zie je
\nmieren praten in lanen<\/p>\n

Ze komen in groep en zien
\nde winter aan voor
\nvolle bomen<\/p>\n

De hamer
\nop het houten blok<\/p>\n

valt<\/p><\/div>\n

: dergelijke regels zijn misschien alleen nog te ondergaan op hetzelfde niveau als van waaruit ze zijn geschreven, zonder dat je zeker bent dat de beide niveaus \u2013 die dus van de lezer en van de dichter \u2013 ook corresponderen. Maar dat is in de ontmoeting met de ander in het dagelijks leven inderdaad niet anders.<\/p>\n

Niet alle gedichten in deze bundel maken een dergelijke ondoorzichtige indruk. Sommige hebben een licht satirische toon, andere zijn uiterst ritmisch, en hier en daar verraadt zich door de plaatsing van strofen en woordgroepen op de bladspiegel de invloed van Paul van Ostayen, op wiens invloed op de Vlaamse po\u00ebzie Buelens vorig jaar promoveerde.<\/p>\n

In die verscheidenheid, waarin toch telkens de diepte wordt gezocht, toont Buelens zich een dichter die in po\u00ebzie zijn ideale expressievorm heeft gevonden. Zo kan iedere dichter zich het volgende uit \u2018Boodschap\u2019 ter harte nemen:<\/p>\n

Laat
\nhet oog droog opdat het zou zien
\ndat niets<\/p>\n

dan het ondenkbare
\nondenkbaar is
\nvoor de grenzeloze. Zijn geluk
\nis het lijk van het gelijk<\/p><\/div>\n

Bij een dergelijk dichterschap, dat zo nadrukkelijk het \u2018ondenkbare\u2019 zelf als object kiest, moet wel bedacht worden dat die diepte alleen gepeild kan worden wanneer het verbindingen aangaat met de concrete, waarneembare wereld, – wanneer dus het verstand dat ter exploratie van het ondenkbare de wacht werd aangezegd, weer wordt ingeschakeld. Anders bestaat het gevaar dat dit dichterschap zich verliest in dezelfde wezenloosheid die bij ons stervelingen aan de oppervlakte regeert. Maar dat gevaar lijkt Buelens in het laatste gedicht uit de bundel ook zelf onder ogen te zien:<\/p>\n

Orakel<\/p>\n

Nicolaas heeft zijn Nicolaas niet
\nen Dirk niet zijn Dirk
\nWie het raadsel heeft
\nvergroeit
\nontsnapt
\naan mij<\/p><\/div>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Recensie door Rutger H. Cornets de Groot van ‘Het is’ van Geert Buelens<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":1,"comment_status":"open","ping_status":"open","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-4361","page","type-page","status-publish"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rhcdg\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4361","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rhcdg\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rhcdg\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rhcdg\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rhcdg\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4361"}],"version-history":[{"count":4,"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rhcdg\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4361\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":5005,"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rhcdg\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/4361\/revisions\/5005"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rhcdg\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4361"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}