{"id":4503,"date":"2024-01-18T21:33:54","date_gmt":"2024-01-18T20:33:54","guid":{"rendered":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rearwindow\/?p=4503"},"modified":"2024-01-18T21:37:47","modified_gmt":"2024-01-18T20:37:47","slug":"koken-met-je-ziel","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rearwindow\/2024\/01\/18\/koken-met-je-ziel\/","title":{"rendered":"Koken met je ziel"},"content":{"rendered":"<h3>Over <em>Pot-au-feu<\/em> (Tr\u1ea7n Anh H\u00f9ng, 2023)<\/h3>\n<p><a href=\"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rearwindow\/files\/2024\/01\/le-pot-au-feu.jpeg\"><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignnone wp-image-4504\" src=\"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rearwindow\/files\/2024\/01\/le-pot-au-feu.jpeg\" alt=\"\" width=\"650\" height=\"434\" srcset=\"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rearwindow\/files\/2024\/01\/le-pot-au-feu.jpeg 1240w, https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rearwindow\/files\/2024\/01\/le-pot-au-feu-300x200.jpeg 300w, https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rearwindow\/files\/2024\/01\/le-pot-au-feu-1024x683.jpeg 1024w, https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rearwindow\/files\/2024\/01\/le-pot-au-feu-768x512.jpeg 768w\" sizes=\"auto, (max-width: 650px) 100vw, 650px\" \/><\/a><\/p>\n<p>Wat er werkelijk gebeurt in <em>Pot-au-feu<\/em> van Tr\u1ea7n Anh H\u00f9ng wordt pas duidelijk als je de mythe ziet die het verloop van het verhaal bepaalt. Het duurde even voordat ik het door had, hoewel de film er vanaf de titel geen doekjes om windt: het is een allegorie op de alchemie, in het bijzonder op de poging om de stof voor vergankelijkheid te behouden door op tijd het oude plaats te laten maken voor het nieuwe.<\/p>\n<p>Het is een dubbelproces: Dodin-Bouffant (Beno\u00eet Magimel), de meesterkok en &#8216;creator&#8217; stopt niet alleen zijn ingredi\u00ebnten in de ketel, maar ook zichzelf: zijn ziel en de wezens die zijn ziel bevolken, in dit geval zijn kokkin Eug\u00e9nie (Julliette Binoche). Samen gaan ze in het brouwsel een chemisch huwelijk aan, en uit die verbintenis ontstaat dan het nieuwe: het jonge meisje Pauline (Bonnie Chagneau-Ravoire), als veelbelovend adept.<\/p>\n<p>De vier heren die telkens mee mogen smullen verbeelden misschien de seizoenen; allicht ook zijn ze, in hun zwarte kledij, begeleiders bij de eerste, zwarte fase (<em>nigredo<\/em>) van het transmutatieproces waarin de oude stof wordt doodgekookt. Deze fase, Eug\u00e9nie&#8217;s <span style=\"font-size: inherit;\">stervensproces, neemt het grootste deel van de film in beslag. In de volgende, witte fase (<\/span><em style=\"font-size: inherit;\">albedo<\/em><span style=\"font-size: inherit;\">) wordt de alchemist op de proef gesteld en moet hij zien te volharden in de deugd. Hier gaat het bijna mis, want Dodin wil na Eug\u00e9nie&#8217;s dood niets meer eten en drinkt alleen nog. Maar na een shot waarin hij door een wit bloemenveld loopt, richt hij zich op een zoektocht naar een waardige vervangster. Vanaf hier krijgt het palet van de film een roodkoperen gloed: we zijn in de laatste, rode fase (<\/span><em style=\"font-size: inherit;\">rubedo<\/em><span style=\"font-size: inherit;\">) beland. Er lijkt inderdaad een opvolgster te worden gevonden, maar het is duidelijk dat Pauline de ware adept moet zijn. Het proces is geslaagd doordat Dodin haar als zijn leerlinge heeft aanvaard, en het voortbestaan van zijn kunst is verzekerd.<\/span><\/p>\n<p>Koken leent zich uiteraard goed voor een parallel met de alchemie: het selecteren, mengen, scheiden, verhitten, blussen, kortom alle bewerkingen die de stof ondergaat, hebben in beide disciplines tot doel om onedele stoffen, zgn. <em>prima materia<\/em>, om te zetten in iets edels. Dat laatste is ook precies wat er ontbreekt aan het protserige menu dat de prins van Eurazi\u00eb het gezelschap voorzet: er zit geen gedachte in, het is alleen maar dikdoenerij; om het met een alchemistische term te zeggen: het is het werk van een &#8216;puffer&#8217;, iemand die eigenlijk alleen het vuur gaande mag houden, maar het echte werk aan de magister moest overlaten.<\/p>\n<p>Voor hem, Dodin, is koken een manier om inzicht te krijgen in zijn situatie. Daarom ook neemt hij eerst zelf een bad. Alleen door het experiment aan te gaan, dwz. door te koken, komt hij te weten dat Eug\u00e9nie geen levenspartner voor hem kon zijn, en dat de ring die hij voor haar in het dessert verstopt wat dat betreft misplaatst was. Haar lot was voorgetekend: zij moest sterven in de zomer, in de volle hitte van het vuur, om ruimte te maken voor Pauline &#8211; zoals ook de beroemde kok Marie-Antoine Car\u00eame volgens Dodin plaats moet maken voor de nieuwe inzichten van Georges Auguste Escoffier. Uiteindelijk gaat het om de kunst, niet om zijn dienaars.<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Over Pot-au-feu (Tr\u1ea7n Anh H\u00f9ng, 2023) Wat er werkelijk gebeurt in Pot-au-feu van Tr\u1ea7n Anh H\u00f9ng wordt pas duidelijk als je de mythe ziet die het verloop van het verhaal bepaalt. Het duurde even voordat ik het door had, hoewel de film er vanaf de titel geen doekjes om windt: het is een allegorie op de alchemie, in het bijzonder op de poging om de stof voor vergankelijkheid te behouden door op tijd het oude plaats te laten maken voor het nieuwe. Het is een dubbelproces: Dodin-Bouffant (Beno\u00eet Magimel), de meesterkok en &#8216;creator&#8217; stopt niet alleen zijn ingredi\u00ebnten in de ketel, maar ook zichzelf: zijn ziel en de wezens die zijn ziel bevolken, in dit geval zijn kokkin Eug\u00e9nie (Julliette Binoche). Samen gaan ze in het brouwsel een chemisch huwelijk aan, en uit die verbintenis ontstaat dan het nieuwe: het jonge meisje Pauline (Bonnie Chagneau-Ravoire), als veelbelovend adept. De vier heren die telkens mee mogen smullen verbeelden misschien de seizoenen; allicht ook zijn ze, in hun zwarte kledij, begeleiders bij de eerste, zwarte fase (nigredo) van het transmutatieproces waarin de oude stof wordt doodgekookt. Deze fase, Eug\u00e9nie&#8217;s stervensproces, neemt het grootste deel van de film in beslag. In de volgende, &#8230; <\/p>\n<p class=\"read-more-container\"><a title=\"Koken met je ziel\" class=\"read-more button\" href=\"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rearwindow\/2024\/01\/18\/koken-met-je-ziel\/#more-4503\" aria-label=\"Lees meer over Koken met je ziel\">Lees meer<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[1],"tags":[7,205,204,203],"class_list":["post-4503","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-geen-categorie","tag-alchemie","tag-benoit-magimel","tag-julliette-binoche","tag-tran-anh-hung"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rearwindow\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4503","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rearwindow\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rearwindow\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rearwindow\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rearwindow\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=4503"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rearwindow\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4503\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":4508,"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rearwindow\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/4503\/revisions\/4508"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rearwindow\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=4503"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rearwindow\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=4503"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.cornetsdegroot.com\/rearwindow\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=4503"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}