Rektifikatie

[p. 295]

Door toedoen van Gerrit Kamphuis kreeg ik een eksemplaar van de tijdens de oorlog verboden, maar onder de toonbank goed verkochte bloemlezing Pro Patria ter inzage. Hij toonde mij dat het door mij in Een tussenhistoriese figuur (Maatstaf 10/11 ’68) genoemde De Israëlitische looverhut van A.C.W. Staring niet in dat boek staat. Met eigen ogen heb ik kunnen zien dat er niettemin genoeg gedichten in staan, waar een lezer anno 1940-1945 een emosionele lading in leggen kon, die die gedichten in oorsprong niet bezaten. Maar kennelijk was geen van die gedichten voor de vijand zo aanstootgevend als dit van Staring.
Samenstellers en uitgever besloten achteraf, dat de voorzichtige korrektor van de proef gelijk had. Starings gedicht werd gewipt. Het was nog filosemitieser dan ik dacht.